Drie keer kwam Vroomshoopse Boys JO13-1 terug van een achterstand. Vijf minuten voor tijd nam de ploeg zelfs voor het eerst de leiding, maar uiteindelijk moest de Boys bij Mariënberg genoegen nemen met een 4-4 gelijkspel. Het was een wedstrijd waarin de wil om te winnen voortdurend aanwezig was, maar de rust aan de bal en de onderlinge afstemming niet altijd meegingen. Juist toen de overwinning binnen bereik kwam, werd dat verschil zichtbaar.
Op zaterdag 3 oktober stond de laatste wedstrijd van het eerste competitieblok op het programma. Om 9.15 uur werd onder een strakblauwe hemel afgetrapt. De zon liet de ochtenddauw langzaam verdwijnen en het veld was nog wat nat, maar verder waren het heerlijke omstandigheden om te voetballen.
Eerste helft – de scherpte kwam wat later
Assistent-trainer Tigo Nieboer had vooraf al gemerkt dat de ploeg niet helemaal scherp was. Tijdens het precisiespel in de warming-up probeerde hij de spelers aan te zetten. Ook in de kleedkamer was het wat stil en terughoudend. De concentratie leek nog niet op het niveau dat voor deze wedstrijd nodig was.
Dat was in de eerste tien minuten terug te zien. Mariënberg begon overtuigend, terwijl de Boys veel ballen inleverde en nauwelijks aan voetballen toekwam. Al na twee à drie minuten stond de thuisploeg op 1-0. Het was een vroege waarschuwing, maar wel een die paste bij de verhoudingen in die openingsfase.
De Boys liet zich door die achterstand niet ontmoedigen. Na ongeveer tien minuten volgde een mooie aanval. Joris Ekkel speelde zijn tegenstander uit en legde de bal breed op Yara Bosch, die de gelijkmaker binnenschoot: 1-1.
Langzaam kreeg de ploeg meer grip op de wedstrijd. Vooral op het middenveld kwam de Boys beter aan voetballen toe en even leek het initiatief over te gaan naar de bezoekers. Helemaal naar zich toe trekken lukte echter niet. Richting het einde van de eerste helft waren beide ploegen behoorlijk aan elkaar gewaagd. Met 1-1 werd de rust bereikt.
Tweede helft – drie keer achter, drie keer terug
Na rust zorgde vooral de aanval van Mariënberg voor problemen. Vanwege blessures had de thuisploeg enkele dispensatiespelers uit JO14-1 bij de selectie, die in de tweede helft in het veld kwamen. Met name de rechtsbuiten bracht veel snelheid en dreiging. De Boys had als ploeg moeite om de ruimtes te sluiten en die snelle aanvallen op te vangen.
Al vroeg in de tweede helft ging het opnieuw mis. Een dieptebal over rechts zette een aanvaller vrij, die op snelheid langs de verdediging kwam en afrondde: 2-1.
Ook nu bleven de spelers elkaar positief coachen. Er werd niet gemopperd of opgegeven. De ploeg bleef geloven dat er opnieuw een gelijkmaker zou komen en bleef daarvoor werken.
Na ongeveer een kwartier volgde die beloning. Steff Schutte schoot op doel en zag zijn inzet door de keeper gekeerd worden. Joris reageerde scherp en tikte de rebound direct binnen: 2-2.
Lang kon de Boys daar niet van genieten. In de twintigste minuut van de tweede helft nam Mariënberg alweer de leiding: 3-2. Maar ook die derde achterstand brak het vertrouwen niet. Niet veel later gaf Yara vanaf links een mooie voorzet, die Joris vanaf de vijfmeterlijn in één keer binnenschoot: 3-3.
Yara onderstreepte daarmee haar goede week. Tijdens de trainingswedstrijd op woensdag was ze al dreigend en ook in Mariënberg leverde ze een belangrijke bijdrage. De enige meid van het team hield zich voorin goed staande en liet met een doelpunt en een assist zien dat ze zowel zelf kan afronden als een medespeler in stelling kan brengen.
Eindelijk voor, maar nog niet gewonnen
Vijf minuten voor tijd kreeg het duel opnieuw een wending. Joris stuurde Noud de diepte in. Noud nam de bal twee passen mee en speelde hem vanaf de rechterflank richting het doel. De bal viel wonderschoon binnen: 3-4 voor de Boys.
Na drie keer terugkomen stond de ploeg eindelijk zelf voor. Opvallend genoeg ontstond juist toen de onrust. Waar de spelers bij een achterstand rustig bleven en elkaar vertrouwen gaven, werd het met de voorsprong op zak moeilijker om de organisatie vast te houden.
Mariënberg had in de laatste tien minuten de druk flink opgevoerd. Er volgden veel corners en het spel speelde zich steeds vaker voor het doel van de Boys af. Tegelijkertijd bleef de ploeg zelf zoeken naar een volgende treffer. Daarbij werd soms te ver naar voren doorgeschoven en stond ook de verdediging erg hoog, tot dicht bij de voorhoede. Bij balverlies ontstonden daardoor grote ruimtes die weer dichtgelopen moesten worden.
Dat herstelwerk kostte veel kracht. Steeds weer een lange sprint naar achteren trekken en vervolgens buiten adem opnieuw moeten verdedigen, maakte het lastig om de rust en de organisatie te bewaren. Aan bereidheid om terug te werken ontbrak het niet, maar de ploeg maakte het zichzelf met die grote afstanden wel moeilijk.
In de slotminuten vond Mariënberg opnieuw de ruimte voor een snelle aanval en viel alsnog de 4-4.
Dat voelde zuur na de late voorsprong, maar het was geen onverdiende gelijkmaker. Mariënberg was in de tweede helft de sterkere ploeg en verdiende zeker een punt. De Boys was effectief met de kansen omgegaan, maar had te weinig controle om de overwinning vast te houden.
Blijven strijden én blijven nadenken
Het verzorgde samenspel uit de afgelopen twee wedstrijden kwam er deze ochtend minder uit. Er gingen veel passes verloren en de vrije man voorin werd moeilijker gevonden. De spits werd minder vaak bereikt om de bal vast te houden of te kaatsen, waardoor het middenveld ook minder gelegenheid kreeg om aan te sluiten. De aanval werd daardoor vaker gezocht met een diepe bal en een snelle counter dan met een combinatie door de ploeg heen.
Ook aan de bal kon de ploeg zichzelf nog wat meer helpen. Soms werd er te lang doorgedribbeld, waardoor een afspeelmogelijkheid voorbijging en de bal alsnog verloren werd. Daarna moest er opnieuw veel werk worden verzet om achter de bal te komen. Door eerder een medespeler te zoeken en de afstanden onderling kleiner te houden, kan de Boys de bal langer in de ploeg houden en onnodig herstelwerk beperken.
Voor Niels Pierik en zijn ploeg ligt daar een duidelijk aandachtspunt. Niet nóg harder werken, maar beter herkennen wat de wedstrijd vraagt. Wanneer kun je aansluiten? Wanneer moet je juist positie houden? En wanneer is een eenvoudige pass waardevoller dan zelf nog een tegenstander proberen te passeren? Zeker met een voorsprong in de slotfase kunnen zulke keuzes het verschil maken.
Waarom de scherpte vooraf minder was, bleef lastig te verklaren. Het was een mindere voetbaldag, maar geen wedstrijd waarin de spelers de kop lieten hangen. Na de 1-0, 2-1 en 3-2 bleef de boodschap binnen het team positief. De Boys geloofde steeds in de volgende kans en werkte zich telkens terug in de wedstrijd.
Dat is een kwaliteit om vast te houden. Vier keer scoren en drie keer een achterstand wegwerken lukt niet zonder overtuiging. De volgende stap is om diezelfde overtuiging te combineren met meer rust en overzicht, juist wanneer de ploeg zelf voorstaat. Want het geloof in een goede afloop was er in Mariënberg tot het einde. Nu nog leren om zo’n goede afloop samen vast te houden.
