Een week na de derbyzege bij VV Den Ham heeft Vroomshoopse Boys JO13-1 opnieuw drie punten gepakt. Thuis tegen Gramsbergen werd het een overtuigende 3-0 overwinning. Vooral het samenspel gaf reden tot tevredenheid. De aanvallers kregen meer ondersteuning, het middenveld kon beter aansluiten en goede passes naar voren kregen nu ook vaker een passend vervolg.

Het hoofdveld van sportpark De Bosrand lag er nog nat van de dauw bij. Met ongeveer twaalf graden was het aanvankelijk fris, maar het bleef droog en de bewolking leek langzaam weg te trekken. Met de nieuwe kantine op de achtergrond was het een mooi decor voor deze vierde competitiewedstrijd.

De Boys begon met drie punten aan het duel, Gramsbergen met één. Een overwinning was dus welkom, maar trainer Niels Pierik had vooraf vooral aandacht voor de manier waarop er gevoetbald moest worden. Tijdens de trainingen van dinsdag en donderdag was nadrukkelijk gewerkt aan de aansluiting tussen middenveld en voorhoede. Niet met iedereen tegelijk de diepte zoeken, maar ook naar de bal toe komen. Ian kreeg als spits de opdracht om zich aan te bieden en de kaats te zoeken. Daarmee zou het middenveld de gelegenheid krijgen om aan te sluiten en konden aanvallen samen worden opgebouwd.

Eerste helft – overwicht, maar nog weinig echte kansen

Vanaf de aftrap nam de Boys het initiatief. Gramsbergen werd onder druk gezet en het spel speelde zich voornamelijk af op de helft van de bezoekers. Al in de derde minuut ontstond een dreigend moment. Steff Schutte stuurde Joris Ekkel met een mooie steekpass richting het doel. Met een verdediger naast zich leek Joris bijna vrij op de keeper af te kunnen, maar op de rand van de zestien werd de bal nog net onderschept. Een doelpoging bleef daardoor uit.

Het was een veelbelovend begin, al volgden er daarna niet meteen meer grote kansen. De Boys had het overwicht en zette Gramsbergen goed vast, maar vond nog te weinig openingen om echt gevaarlijk te worden. Er werd veel op de helft van de tegenstander gevoetbald, zonder dat de keeper voortdurend aan het werk werd gezet.

In de laatste minuut voor rust viel alsnog de openingstreffer. De scheidsrechter wees naar de stip, al was niet voor iedereen meteen duidelijk waarom. Ging het om een terugspeelbal of om hands? Later werd duidelijk dat een handsbal in het strafschopgebied van Gramsbergen de aanleiding was. Gijs Westerik nam de penalty. De keeper keerde zijn eerste inzet, maar Gijs bleef alert en schoot de rebound alsnog binnen: 1-0.

Een welkome voorsprong vlak voor rust. Het overwicht stond nu ook op het scorebord, maar na de pauze mocht de ploeg aanvallend nog wel wat meer uit het goede veldspel halen.

Tweede helft – het samenspel krijgt een vervolg

Daar hoefde niet lang op te worden gewacht. Al in de eerste minuut van de tweede helft gaf Steff opnieuw een mooie steekpass op Joris. Met een goede aanname legde Joris de bal direct goed, kapte zijn tegenstander uit en schoot hoog in het doel: 2-0.

Die aanval liet zien wat er deze wedstrijd beter ging. De afstanden tussen het middenveld en de voorhoede waren kleiner en spelers hadden meer mogelijkheden om de bal door te spelen. De aanvallers stonden minder op zichzelf, doordat er sneller ondersteuning kwam. Waar het samenspel de afgelopen weken vaak stokte zodra de bal voorin kwam, kon er nu vaker worden doorgecombineerd.

Joris speelde als 10 wat hoger, dichter bij de aanval. Daardoor kon hij vaker een één-twee zoeken en hoefde hij niet steeds een grote afstand naar het doel te overbruggen. Ook vanuit de verdediging werd hij gericht aangespeeld, soms rechtstreeks om sneller vooruit te komen. Doordat de rest van de ploeg aansloot, ontstonden er vervolgens meerdere afspeelmogelijkheden.

Gramsbergen kreeg ondertussen weinig gelegenheid om zelf het initiatief te nemen. De Boys bleef druk zetten en won veel tweede ballen. Ook wanneer een aanval niet meteen lukte, kon de ploeg daardoor vaak opnieuw beginnen op de helft van de tegenstander.

Tien minuten voor tijd volgde de derde treffer. Een verdediger van Gramsbergen kreeg de bal niet onder controle en Joris was er scherp bij om hem af te pakken. Hij nam de bal een paar meter mee, kapte en draaide en schoot vervolgens mooi in de rechterhoek: 3-0. Een fraaie individuele actie van Joris.

Bij die stand bleef het. Over de hele wedstrijd had de Boys Gramsbergen duidelijk overklast. Gijs en tweemaal Joris zorgden voor de doelpunten. Steff leverde de assist bij de 2-0. De basis voor die overwinning lag in het gezamenlijke werk: druk zetten, tweede ballen winnen en elkaar beter ondersteunen.

Een duidelijke stap vooruit

Niet alles ging foutloos. Bij aannames en passes werd de bal soms nog te gemakkelijk ingeleverd. Het natte, gladde gras leek daarbij een rol te spelen: ballen schoten door en waren niet altijd goed onder controle te krijgen. Toch veranderde dat weinig aan het overwicht.

Er ligt ook nog een volgende stap in het bewaren van overzicht. Tijdens het dribbelen gaat de blik soms te veel naar beneden, waardoor een vrije medespeler niet wordt gezien of een pass te laat komt. Meer rust en vertrouwen aan de bal kunnen daarbij helpen. Om je heen kijken vóórdat je de bal krijgt, maakt de volgende keuze vaak al een stuk gemakkelijker.

Ook in de opbouw mag er soms wat meer durf komen. Terugspelen op de keeper is prima wanneer dat nodig is, maar er ligt geregeld ook een mogelijkheid om vooruit te voetballen. Hetzelfde geldt voor de lange bal. Die kan nuttig zijn, maar hoeft niet steeds de oplossing te zijn zodra de ploeg onder druk komt te staan. Kort inspelen, kaatsen en opnieuw aanspeelbaar worden: juist daarvan waren tegen Gramsbergen al mooie voorbeelden te zien.

Voor Niels en zijn spelers was het vooral mooi dat de afspraken uit de trainingen nu herkenbaar terugkwamen in de wedstrijd. De aansluiting was beter en aanvallen kregen vaker een goed vervolg. Er werd als ploeg hoger op het veld gevoetbald, zonder dat de voorhoede het steeds alleen moest oplossen.

Met zes punten uit vier wedstrijden heeft de Boys de tweede overwinning op rij binnen. Een verdiende 3-0, waarbij het verzorgde samenspel minstens zoveel voldoening gaf als de uitslag. De komende weken is het zaak om daarop voort te bouwen: met dezelfde inzet, meer rust aan de bal en het vertrouwen om samen te blijven voetballen.