Het nieuwe seizoen is nog maar nauwelijks begonnen, maar bij Vroomshoopse Boys JO13-1 zijn de eerste contouren van het nieuwe team al duidelijk zichtbaar. Na de eerste oefenwedstrijd uit tegen Mariënberg volgde een week later direct een stevige krachtmeting tijdens het toernooi bij PH Almelo. Daar wachtte de Boys met DETO, Quick ’20, Oranje Nassau en AVC Luctor et Emergo vier tegenstanders die komend blok allemaal in de hoofdklasse uitkomen. De Boys zelf begint in de eerste klasse.

Juist daarom was het interessant om te zien waar het vernieuwde JO13-1 op dit moment staat. Het antwoord na twee voetbalweekenden is voorzichtig maar positief: de ploeg lijkt elkaar verrassend snel te vinden.

Een nieuwe ploeg betekent opnieuw puzzelen

Voor trainer Niels Pierik staan deze eerste weken vooral in het teken van zoeken, proberen en spelers op de juiste plek krijgen. Een nieuw JO13-1 betekent nieuwe verhoudingen, eerstejaars die voor het eerst structureel op een groot veld spelen en tweedejaars die juist meer verantwoordelijkheid moeten gaan nemen.

Langzaam worden de eerste contouren zichtbaar. Kian Snijders staat op doel. Achterin heeft Niels verschillende mogelijkheden met Rhydian Bosch, Jayden Bolhoeve, Mike Gerrits, Sepp Kamphuis en Steff Schutte. Rhydian wordt vooral als linksback gebruikt, Jayden en Mike kunnen centraal spelen en ook Sepp wordt centraal achterin ingezet. Steff is breed inzetbaar en kan zowel als linksback als rechtsbuiten spelen.

Op het middenveld worden Gijs Westerik en Savio Lamberink vooral gebruikt op de 6 en 8, de meer verdedigende posities op het middenveld. Ook Yara Bosch heeft daar al minuten gemaakt. Yara blijkt sowieso op veel plekken inzetbaar: op 6 en 8, in de spits en op beide vleugels.

Op de nummer 10 lijkt Joris Ekkel steeds nadrukkelijker zijn vaste positie te vinden. Voorin kan Ian Huisman als spits spelen, terwijl Jesper Kottier en Noud Leusink zowel vanaf links als rechts uit de voeten kunnen. Met Yara en Steff heeft Niels ook daar mogelijkheden om te schuiven.

Het is een behoorlijke puzzel. Niet alleen om iedereen ergens neer te zetten, maar vooral om iedere speler in zijn kracht te laten spelen én tegelijkertijd dienend te laten zijn aan het team. Juist daarvoor zijn deze oefenwedstrijden bedoeld.

Mariënberg als eerste meetmoment

De eerste wedstrijd na de zomervakantie was uit tegen Mariënberg. Onder prima voetbalomstandigheden liet de Boys vooral in de eerste helft al zien dat er voetbal in de nieuwe ploeg zit.

Na zeven minuten profiteerde Joris van een fout in de verdediging en maakte hij de 0-1. Mariënberg antwoordde vrijwel direct met de gelijkmaker, maar in de vijftiende minuut kwam de Boys opnieuw op voorsprong. Joris onderschepte de bal, hield het overzicht en legde breed op Ian, die beheerst de 1-2 binnenschoot.

Vooral het veldspel was in die eerste helft voor de Boys. De ploeg had controle en probeerde de bal rond te laten gaan. Tegelijkertijd was ook zichtbaar dat het allemaal nog wat sneller mocht. De balbehandeling kostte soms net te veel tijd en ook in de passing zat nog vertraging.

Na rust werd dat duidelijker. De afstanden op het grote veld zijn groter, tegenstanders komen sneller op je af en fysiek wordt er meer gevraagd dan veel eerstejaars gewend zijn. De ploeg leek daardoor wat leeg te lopen en het spel werd aan beide kanten slordiger.

Toch bleef de Boys overeind. Steff profiteerde in de tweede helft van een fout achterin bij Mariënberg en maakte vanaf rechts de 1-3. Een prima eerste resultaat, maar vooral een wedstrijd waar veel informatie uit kon worden gehaald.

Eén week later een ander tempo

Een week later stond bij PH Almelo een heel andere test te wachten: vier wedstrijden van twintig minuten tegen vier hoofdklasseploegen.

En juist daar werd zichtbaar hoeveel er in één week kan veranderen.

Vanaf de eerste wedstrijd lag het handelings- en baltempo duidelijk hoger. Spelers keken beter om zich heen voordat ze de bal kregen, de passing was sneller en nauwkeuriger en de bal ging met veel minder tussenstappen van speler naar speler.

Tegen DETO was de Boys vanaf het begin dominant. Binnen vier minuten had de ploeg al meerdere corners afgedwongen en vervolgens was het even de Joris-show. Na een individuele actie maakte hij de 1-0. Zijn tweede treffer volgde na een assist van Ian en in de zeventiende minuut completeerde hij zijn hattrick: 3-0 in twintig minuten.

Ook tegen Quick ’20 had de Boys het betere van het spel. De ploeg was sterker aan de bal en had meer aanvallend initiatief, maar ditmaal ontbrak het doelpunt: 0-0.

Hetzelfde beeld tegen Oranje Nassau. Opnieuw was de Boys de bovenliggende ploeg, werden er kansen gecreëerd en werd zelfs de paal geraakt. Alleen de beloning ontbrak opnieuw: 0-0.

De afsluitende wedstrijd tegen AVC Luctor et Emergo was de zwaarste van de dag. Luctor beschikte over een sterke aanval en wist de Boys meer onder druk te zetten. Ook de Boys bleef echter gevaarlijk. Het belangrijkste moment kwam toen Luctor een strafschop kreeg. Kian stopte de penalty en hield daarmee voor de vierde wedstrijd op rij zijn doel schoon.

Ook deze wedstrijd eindigde in 0-0. Luctor werd uiteindelijk winnaar van het toernooi en de Boys eindigde als tweede.

Eerstejaars kloppen nadrukkelijk op de deur

Een van de grootste winstpunten van deze eerste weken is hoe gemakkelijk de eerstejaars zich lijken aan te passen.

De overstap naar het grote veld valt tot nu toe mee. De nieuwe spelers kennen hun positie, durven de bal te vragen en blijven opvallend rustig wanneer ze worden aangespeeld. Ze voetballen brutaal in de positieve betekenis van het woord: niet afwachten, maar initiatief nemen en vanaf het begin laten zien dat ze onderdeel van het team zijn.

Tegelijkertijd hebben de tweedejaars zichtbaar een stap gezet. Vooral in de as komt de extra ervaring naar voren. Er wordt meer verantwoordelijkheid genomen, het spel wordt beter gelezen en er zit meer rust in de ploeg.

Het mooiste is misschien wel de combinatie van die twee groepen. Eerste- en tweedejaars lijken elkaar nu al goed aan te vullen. Daardoor ontstaat er een mooie balans tussen ervaring, voetbalvermogen, snelheid en nieuw elan.

Vier hoofdklassers en geen tegendoelpunt

Ook het niveau van de tegenstand maakt de prestatie tijdens het toernooi interessant. DETO, Quick ’20, Oranje Nassau en AVC Luctor et Emergo gaan allemaal in de hoofdklasse spelen. De Boys is voor het eerste blok ingedeeld in de eerste klasse.

Zo’n indeling blijft aan het begin van een seizoen natuurlijk altijd enigszins een inschatting. Nieuwe teams worden samengesteld en vooraf weet niemand precies hoe sterk een lichting werkelijk is.

Op basis van dit toernooi hoefde de Boys in ieder geval niet onder te doen voor het hoofdklasseniveau. Tegen DETO was de ploeg duidelijk sterker en ook tegen Quick ’20 en Oranje Nassau had de Boys het betere van het spel. Alleen tegen uiteindelijke winnaar Luctor waren de verhoudingen meer in evenwicht.

Dat levert na tachtig minuten toernooivoetbal mooie cijfers op: één overwinning, drie gelijke spelen, drie doelpunten voor en nul tegen.

Maar misschien zeggen de cijfers nog niet eens het belangrijkste.

Niels ziet een ploeg die sneller groeit dan verwacht

Trainer Niels Pierik keek na afloop dan ook zeer tevreden terug. Vooraf wist hij dat vier wedstrijden tegen hoofdklasseploegen een stevige test konden worden. Dat zijn nieuwe team zich zo goed zou presenteren, was misschien zelfs beter dan verwacht.

Vooral het verschil met een week eerder viel op. Tegen Mariënberg was al zichtbaar dat er voetbal in de ploeg zat, maar ging de bal nog te langzaam rond. Tijdens het toernooi was het tempo duidelijk hoger. Sneller aannemen, sneller kijken, sneller passen en vervolgens direct weer bewegen om opnieuw aanspeelbaar te worden.

Natuurlijk is het nog augustus en natuurlijk gaat er nog genoeg mis. Een pass komt soms niet aan, een keuze wordt te laat gemaakt en in de onderlinge afstemming kan nog veel worden gewonnen. Dat hoort bij een ploeg die pas net samen aan een nieuw seizoen is begonnen.

Maar de stijgende lijn in slechts één week is duidelijk.

Volgende week wacht tegen De Zweef opnieuw een oefenmoment en kan Niels verder puzzelen. Wie komt uiteindelijk waar te staan? Welke combinaties werken het beste? En hoe krijgen eerste- en tweedejaars elkaar nog beter aan het voetballen?

Die antwoorden hoeven er nu nog niet allemaal te zijn.

Wat er na deze eerste weken wél staat, is een ploeg waarin voetbal zit. Een team waarin eerstejaars onbevangen hun plek innemen, tweedejaars verantwoordelijkheid pakken en de bal steeds sneller begint rond te gaan.

Tweede tussen vier hoofdklassers, ongeslagen en zonder tegendoelpunt. Een mooi resultaat — maar vooral de manier waarop geeft vertrouwen voor wat er nog gaat komen.